Zmniejszenie warg sromowych – Labioplastyka

Przerośnięte wargi sromowe mniejsze są najczęściej drobną wadą rozwojową nie zaburzającą płodności. Jednak dla wielu kobiet jest to istotny defekt kosmetyczny, wywołujący skrępowanie. W niektórych przypadkach kobietom z przerostem warg sromowych może towarzyszyć ból w trakcie stosunków płciowych. Może to powodować również dyskomfort podczas codziennej aktywności fizycznej. W tych przypadkach pomocne staja się operacje korygujące wielkość warg sromowych czyli labioplastyka. Polegają one na usunięciu nadmiaru śluzówki, poprawie jej napięcia i nadaniu odpowiednich proporcji.

Wynik zabiegu labioplastyki jest trwały. Tylko w wyjątkowych sytuacjach, na przykład kiedy przerost warg sromowych spowodowany jest przewlekłą, nie leczoną infekcją lub innymi czynnikami, może dojść do ich ponownego powiększenia się. Istnieje kilka technik redukcji. Jedna polega na wykonaniu nacięcia wzdłuż brzegu warg sromowych, inna na cięciu poprzecznym w części centralnej. Ślady po operacjach są praktycznie niedostrzegalne.

Operacja wykonywana jest znieczuleniu ogólnym lub miejscowym i trwa ok. 45 minut. Po zabiegu labioplastyki pacjentka może wrócić do domu. Przez następne 2-3dni może występować niewielki obrzęk i bolesność miejscowa. Całkowite wygojenie rany następuje po ok.10 dniach. Należy powstrzymywać się od stosunków płciowych przez ok. 4 tygodnie.

Plastyka pochwy i krocza

Plastyka pochwy jest standardową operacją ginekologiczną. Operacje plastyczne pochwy wykonuje się w stanach obniżenia jednej lub obu ścian pochwy, zwłaszcza w obecności pęknięcia lub nadmiernego rozciągnięcia krocza. Do etapów tej operacji należą: plastyka przedniej ściany pochwy, plastyka tylnej ściany z ew. operacja przepukliny zagłębienia odbytniczo macicznego oraz plastyka krocza. Zależnie od rozległości zmian wykonuje się tylko poszczególne etapy tej operacji plastycznej bądź też wszystkie etapy łącznie. Wiele kobiet po porodach odczuwa zmianę dotyczącą intymnej strony życia objawiającą się obniżeniem potrzeb seksualnych lub satysfakcji z pożycia seksualnego. Zmiany w zakresie narządu rodnego są spowodowane nadmiernym rozciągnięciem mięśni okrężnych pochwy i uszkodzeniem mięśni dna miednicy co w efekcie przyczynia się do obniżenia się krocza, powiększenia się przedsionka pochwy oraz wejścia do pochwy. Zmiany te mogą być efektem przedłużających się porodów lub porodów noworodków o dużej masie urodzeniowej , często zabiegowych,a także ciężkiej pracy fizycznej. W początkowej terapii zaleca się obecnie kobietom po porodzie wykonywanie ćwiczeń polegających na napinaniu mięśni krocza. W przypadku kiedy postępowanie zachowawcze nie przynosi efektu radykalnym rozwiązaniem jest leczenie operacyjne w wyniku którego uzyskuje się zwężenie pochwy, poprawienie napięcia mięśni pochwy. Istotnym elementem operacji jest odpowiednie odtworzenie mięśni dna miednicy i usunięcie nadmiaru śluzówki pochwy. Na zewnątrz pozostaje niewielki szew . Rana zewnętrzna na skórze goi się około 7 dni. Operacja trwa około 2 godzin. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym lub rdzeniowym. Do całkowitej aktywności ruchowej pacjentka powraca po kilku dniach, zaś do aktywności seksualnej po 6-8 tygodniach.

Powiększanie i modelowanie warg sromowych większych

Pacjentki decydujące się na ten zabieg chcą uwydatnić zarys warg sromowych, zwiększyć ich objętość, wyrównać dysproporcje oraz poprawić ich jędrność i spoistość. Pomimo, że nie jest to rozległa operacja, powinna być wykonana przez wyspecjalizowanego lekarza przeprowadzany przy użyciu odpowiedniego sprzętu.

Zabieg powiększenia warg sromowych mniejszych można wykonać przy użyciu materiału syntetycznego pod postacią kw. hialuronowego. Metoda ta jest jednak przez nas, jak i większość specjalistów chirurgii plastycznej negatywnie oceniana ze względu na duże ryzyko poważnych powikłań pooperacyjnych.

Zdecydowanie odpowiedniejszym materiałem używanym przy tego rodzaju operacjach jest własna tk. tłuszczowa. Zostaje ona pobrana w sposób sterylny z powłok brzucha, kolan, lub ud, następnie pod odpowiednim opracowaniu zaaplikowana pod skore warg sromowych. Czas operacji wynosi ok.45 min.

Operacja może być przeprowadzany zarówno w znieczuleniu miejscowym jak i ogólnym, bezwzględnie w warunkach sali operacyjnej. Konieczne jest wykonanie podstawowych badań krwi – morfologi i uk. krzepnięcia krwi.

Operacji nie można wykonywać w okresie menstruacji.

Po ok 7-10 dniach pacjentki powracają do codziennej aktywności. Obrzęk i zasinienie operowanej okolicy utrzymuje się ok 2 tygodnie. Natomiast po ok 3 tygodniach Pacjentki mogą powrócić do aktywności seksualnej.

Wycięcie endometriozy i korekcje blizn po cięciu cesarskim

Endometrioza jest to choroba polegająca na ekotopowym występowaniu błony śluzowej macicy w innym miejscu niż w jamie macicy. Jednym z takich miejsc może być blizna cięcia cesarskiego. Zmiany te manifestują się bolesnymi, guzkowatymi, zgrubieniami w ranie pooperacyjnej. Wielkość tych zmian oraz ich bolesność zmienia się zależnie od fazy cyklu miesięcznego. Leczenie choroby polega na chirurgicznym wycięciu zmiany zlokalizowanej w bliźnie i następnie na wykonaniu ponownego zeszycia powłok jamy brzusznej. Znieczulenie miejscowe, rdzeniowe lub ogólne. Pacjentka powinna pozostać po zabiegu 1 dobę w Klinice. Powrót do sprawności fizycznej następuje po ok. 7-10 dniach.

Amputacja szyjki macicy

Operacja amputacji szyjki macicy polega na odcięciu części szyjki a następnie wykonaniu jej plastyki. Jest stosowana w przypadku rozległej nadżerki, nadmiernie wydłużonej szyjki po porodzie, znacznych pęknięć poporodowych lub zmian o charakterze nowotworowym. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym lub rdzeniowym i trwa ok.30 min. Wymaga pozostania w Klinice 1 dobę. Przed zabiegiem konieczne wykonanie badania cytologicznego ew. kolposkopii.

Operacje zwężeń i zarośnięć pochwy

Nieprawidłowości anatomiczne spotykane w pochwie to zwężenie i zarośnięcie światła pochwy bardziej lub mniej rozległe, wrodzone lub nabyte. Nieprawidłowości te powodują zaburzenia w czynnościach fizjologicznych nie tylko pochwy, lecz także wewnętrznych odcinków narządu rodnego. Usuwamy je za pomocą zabiegów chirurgicznych. Czas zabiegu uzależniony jest od rodzaju nieprawidłowości i wacha się od 30-60 min. Może być wykonany w znieczuleniu miejscowym , ogólnym lub rdzeniowym.

Plastyka pęknięcia szyjki macicy

Pęknięcia szyjki macicy są najczęściej skutkiem zbyt szybkiego porodu lub urodzenia dziecka z dużą masą urodzeniową. Może być również wynikiem zabiegów ginekologicznych. Pęknięcie szyjki może być jedno lub obustronne. Powoduje dolegliwości w postaci nadmiernych upławów oraz nawracających, trudno gojących się stanów zapalnych pochwy. Operacja polega na wycięciu brzegów pęknięcia i zeszyciu „bok do boku”, odtworzenia prawidłowego ujścia kanału szyjki macicy. Zabieg może być wykonany w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Czas trwania operacji ok.30-60 min. Pacjentka po krótkiej obserwacji może wrócić do domu. Przed decyzją o zbiegu należy wykonać badanie cytologiczne.

Przemieszczenie łechtaczki

Zabieg ten ma na celu przemieszczenie łechtaczki w kierunku cewki moczowej w celu polepszenia doznań seksualnych. Zabieg może być wykonany w znieczuleniu miejscowym jak i w ogólnym. Wymaga pozostania w Klinice 1 dobę.

Wyjęcie wkładki domacicznej

Celem usunięcia wkładki domacicznej najlepiej zgłosić się w pierwszych dniach krwawienia miesięcznego.

Założenie wkładki domacicznej

Najlepiej zgłosić się do Kliniki w ostatnim dniu krwawienia miesięcznego. Przeciwwskazaniem do założenia wkładki są ostre lub przewlekle stany zapalne narządu rodnego, niezdiagnozowane krwawienia oraz nowotwory. Zabieg może być przeprowadzony w znieczuleniu w zależności od preferencji pacjentki.

Zaopatrzenie zadawnionych pęknięc krocza

Wadliwie zagojone pęknięcia krocza powodują powstanie blizn zniekształcających zewnętrzny obraz krocza. Pęknięcie najczęściej łączy się z rozerwaniem wejścia do pochwy i tylnej ściany pochwy. Może również powodować (w mniejszym lub większym stopniu) uszkodzenie mięśni podstawy miednicy. Leczenie operacyjne polega na odtworzeniu prawidłowych warunków anatomicznych. Zakres zabiegu uzależniony jest od rozległości uszkodzenia, rodzaju powikłań.Na zewnątrz pozostaje niewielki szew rozpuszczalny . Rana zewnętrzna na skórze goi się około 7 dni. Operacja trwa około 1 godziny. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym lub rdzeniowym. Do całkowitej aktywności ruchowej pacjentka powraca po kilku dniach, zaś do aktywności seksualnej po 6-8 tygodniach.

Założenie wkładki domacicznej Mirena

Lek Mirena to domaciczny system uwalniający hormon (lewonorgestrel). Popularnie zwana wkładką hormonalną. Spirala Mirena jest skuteczną i odwracalną metodą antykoncepcji. Stosowana jest także w profilaktyce i leczeniu różnych schorzeń np. przy nadmiernym krwawieniu miesiączkowym. Wkładka Mirena składa się z małej, plastykowej ramki w kształcie litery T.
Na jej pionowym ramieniu znajduje się pojemniczek z hormonem, zaś do dolnego końca przymocowane są nitki. Założenie spirali dokonuje się przez wprowadzenie poprzez pochwę do wnętrza macicy, dzięki czemu hormon działa prawie wyłącznie miejscowo na błonę śluzową macicy, a nie na cały organizm jak przypadku doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Biopsja endometrium z oceną histopatologiczną pobranego materiału

Biopsja aspiracyjna endometrium (BAE) to mało inwazyjna metoda która pozwala na diagnostykę chorób błony śluzowej macicy (tzw.endometrium), umożliwia pobranie z jamy macicy fragmentu jej błony śluzowej celem oceny histopatologicznej.
Badanie to ma zastosowanie w sytuacjach podejrzenia przerostu błony śluzowej macicy lub raka macicy, najczęściej zauważonego podczas kontrolnego badania USG, lub dającego objawy w postaci nieprawidłowych krwawień.

Biopsja zmian okolic krocza, sromu,szyjki macicy z oceną histopatologiczną pobranego materiału

Biopsja tkanek – pobranie wycinka z okolic sromu, krocza, lub szyjki macicy to zabieg diagnostyczny lub diagnostyczno- leczniczy.
Zabieg wykonany w warunkach ambulatoryjnych zwykle w znieczuleniu miejscowym (1-2 % r-r lignokainy).
Pobrane fragmenty tkanek są weryfikowane histopatologicznie, dzięki czemu jest możliwe prawidłowe rozpoznanie.

Operacje ropnia gruczołu Bartholina

Celem jest opróżnienie ropnia wargi sromowej, który najczęściej jest bardzo bolesny. Po wykonaniu nacięcia skalpelem lub nożem elektrycznym wypływa treść ropna. Łoże ropnia przepłukuje się płynem antyseptycznym. Następnie na brzegi nacięcia zakłada się szwy, żeby na stałe stworzyć odpływ wydzieliny z gruczołu.